| تبليغات | X |
مهندس مهری-به نقل از ابرکوه نیوز: ابرکوه شهریست که آوازه تمدن و فرهنگ آن در خارج از کشور و در میان پژوهشگران شرق بیشتر از داخل کشور پیچیده است . معرفی این شهر به عنوان مرکز باستان شناسی و معماری خاورمیانه توسط یونسکو در سال ۱۳۵۴ دلیلی بر این مدعاست(۱) . ابرکوه را براستی می توان نمونه ای از مظلومیت تاریخی دانست .مظلومیتی از جنس چند هزار سال تمدن و فرهنگ .اکثر ایرانیان این شهر را با نام سرو کهنسالش می شناسند ،اما این تنها یک روی سکه است .سکه ای که قدمتش با عمر سرو عزیز برابری می کند. شاید سرو و آوازه جهانی آن باعث شده باشد که ارزش این شهر را در قدمت آن خلاصه کرده باشیم . اما نباید فراموش کنیم که قدمت فرهنگی و معماری تمدن ابرکوه موجودیتی جدا از سرو می باشد و اگر با ارزش تر و جذاب تر از پایدارترین و قدیمیترین موجود زنده جهان نباشد کمتر از آن هم نیست . البته نباید از ویژگیهای موجود زنده ای که در هنگام ساخت تخت جمشید ۲۰۰۰ سال از سن آن می گذشته است و در هنگام بنای اهرام مصر صدها سال عمر داشته است غافل باشیم .
ابرکوه مجموعه ای با ارزش از عجایب جهان است و به جرات می توان آن را یکی از عجایب جهان نامید . شهری که به یمن وجود جاذبه های طبیعی و معماری و فرهنگی آن به راستی باارزش تر از فانوس دریایی اسکندریه ،اهرام ثلاثه و دیوار چین است. اگر امروزه پایتخت نشینان با احداث برج میلاد سعی دارند تا نمادی جاودان برای خود بیادگار گذارند ، هزاران سال پیش پدران ما این یادگارها را برای ما بجای گذاشته اند اما افسوس که آنها را بخوبی نشناختیم و حتی با دستان خود آنها را نابود کرده ایم و یا کمر همت به نابودی آنهابسته ایم . اگر همت دوستداران تاریخ و تمدن ابرکوه اندکی یاری می کرد ،سرو کهنسال نیز اکنون در صف پیوستن به عجایب هفتگانه جهانی بود یا نامی از آن در کتاب رکوردهای جهانی به ثبت رسیده بود. هر گاه موضوع شناساندن این شهر و تاریخ و فرهنگ آن مطرح شده است عده ای شروع به سخنوری کرده اند و ساعتها در این ارتباط سخن گفته اند ، اما چه سود که فاصله حرف تا عمل به اندازه عمر سرو کهنسال است .در حالی که اکثر بناهای با ارزش در سرتاسر جهان دارای پایگاه های اطلاع رسانی هستند ، دریغ از وجود یک پایگاه مشترک برای معرفی همه صدها اثر تاریخی این شهر.
مظلومیت این شهر،تمدن و فرهنگ چند هزار ساله آن در کوچه های تنگ و پیچ در پیچ سردرگمی در حال فراموش شدن است .کوچه های از جنس کاغذ بازیها ، پاس کاریهای اداری و دلالان عتیقه . چه نیکوست که دوستداران تاریخ و تمدن این شهر ، دست در دست هم دهند تا گوشه ای از عظمت تمدن و فرهنگ این شهر را از زیر خروارها خاک و گرد و غبار فراموشی نمایان کنند .
امید است با کمی هوشیاری و همت شهر را پس از ۳۵ سال ،دوباره برای پایتختی معماری و باستانشناسی خاورمیانه آذین بندیم.
۱) با من به ابرکوه بیایید(شمس اسفند آبادی)
